palabra griega

morfología

palabra castellana

formas verbales

helenismos

Κ κ

 

 

 

 

καθ    κακ    κατ    κε    κι    κο    κρ    κυ

καθ

 

 

 

 

καθαίρεσις-εως, ἡ

[sust.]

represión, destrucción

 

catéresis,

caterética

καθαιρέω

[v.]

derribar, destruir, apoderarse de, reprimir

 

catéresis,

caterética

καθαριότης-ητος, ἡ

[sust.]

higiene

 

cátaro

καθαίρω

[v.]

purificar, limpiar

 

cátaro

καθαρμός-οῦ, ὁ

[sust.]

limpieza, expiación

 

 

καθαρός-ή-όν

[adj.]

limpio, puro

 

cátaro

καθαρότης-ητος, ἡ

[sust.]

pureza

 

 

καθάπερ

[adv.]

lo mismo que, como

 

 

κάθαεσις-εως, ἡ

[sust.]

limpieza, purificación

 

catarsis,

catártico

καθέζω

[v.]

sentarse

 

cátedra,

catedral

καθεύδω

[v.]

dormir

imperf ἐκάθευδον o καθηῦδον,

καθευδήσω

 

καθεῖλον

[v.]

vid καθαιρέω

 

 

καθείργω

[v.] encerrar, encarcelar    

κάθεσις-εως, ἡ

[sust.]

detención

 

 

κάθημαι

[v.]

estar sentado

 

 

καθιέρωσις-εως, ἡ

[sust.]

bendición

 

 

καθίημι [v.] dejar caer, lanzar    

καθίζομαι

[v.]

sentarse

ἐκαθιζόμην,

καθιζήσομαι,

ἐκαθιζάμην

 

καθίζω

[v.]

sentar, situar

imperf ἐκάθιζον,

καθιῶ,

ἐκάθιζα

 

κάθισμα-ατος, τὸ

[sust.]

sedimentación

 

 

καθίστημι

[v.]

poner, colocar, [med e intrans act] establecer [+εἰς  +acus.], llegar a ser, sedimentar, destinar

 

 

κάθοδος-ου, ὁ

[sust.]

bajada, descenso, vuelta, regreso

 

cátodo

καθολικός-ή-όν

[adj.]

universal

 

 

καθοράω

[v.]

mirar de arriba a abajo, observar, matar, aniquilar

 

 

κάθυπνος-ον

[adj.]

dormido

 

 

καὶ

[conj .]

y [adv] también καὶ ...καὶ... tanto...como..., καὶ δὴ καὶ y especialmente

 

 

καινός-ή-όν

[adj.]

nuevo, reciente, original

 

cenogenia,

cenozoico

καινότης-ητος, ἡ

[sust.]

novedad

 

 

καίπερ

[conj+ part.]

aunque, por más que

 

 

καιρός-οῦ, ὁ

[sust.]

momento, circunstancia, momento oportuno, ocasión

 

 

καίω

[v.]

incendiar [med intrans] arder

kaúsw,

e%kausa, kékauka, kékaumai, e)kaúqhn

 

κακ

 

 

 

 

κακία-ας, ἡ

[sust.]

maldad, vileza, vicio

 

caca

κάκιστος-η-ον

[adj.]

superlativo de κακός

 

 

κακίων-ίον

[adj.]

compar de κακός , peor

 

 

κακοδαίμων-ον

[adj.]

infeliz

 

 

κακόνοια-ας, ἡ

[sust.]

prejuicio desfavorable

 

 

κακόω

[v.]

maltratar

 

 

κακοπραγμοσύνη-ης, ἡ

[sust.]

perfidia

 

 

κακός-ή-όν

[adj.]

malo, vil κακά, τὰ  desgracias, κακὸν τι  algo malo, κακῶς de mala manera

 

caca,

caco,

cacofonía

κάκτος-ου, ὁ

[sust.]

cactus

 

cactus

κάλαμος-ου, ὁ

[sust.]

caña

 

cálamo

καλέω

[v.]

llamar, convidar

καλῶ,

ἐκάλεσα,

κάκλεκα,

κέκλεμαι,

ἐκλήθην

epiclesis,

καλία-ας, ἡ [sus.] nido    

κάλιστος-η-ον

[adj.]

superlativo de καλός-ή-όν

 

Calisto

καλλίων-ίον

[adj.]

compar de καλός-ή-όν

 

 

κάλλος-ους, τὸ

[sust.]

hermosura, belleza

 

 

καλός-ή-όν

[adj.]

hermoso, bello καλῶς  bien,  καλῶς ἔχω estoy bien

 

caligrafía,

calidoscopio

καλύβη-ης, ἡ

[sust.]

cabaña

 

cálibe

καλυπτός-ή-όν

[adj.]

cubierto

 

eucalipto

καλύπτω

[v.]

tapar

 

eucalipto

κάλυψις-εως, ἡ

[sust.]

cubrimiento

 

 

κάμηλος-ου, ὁ

sust.]

camello

 

camello

καμπή-ῆς, ἡ

[sust.]

curva

 

 

κάμπτω

[v.]

doblar, plegar

 

 

καμπύλος-η-ον

[adj.]

curvado, torcido

 

 

κάμνω

[v.]

cansarse, estar cansado, trabajar, fatigarse, enfermar

καμοῦμαι,

ἔκαμον,

κέκμηκα

 

κάνναβις-εως, ἡ

[sust.]

cáñamo

 

 

κανονίζω

[v.]

regular

 

canónico

κανονικός-ή-όν

[adj.]

ordenado

 

canónico

κάμψις-εως, ἡ

[sust.]

doblamiento

 

 

καμψός-ή-όν

[adj.]

doblado

 

 

κάνεον-ου, τὸ

[sust.]

cesto

 

 

κανών-όνος, ὁ

[sust.]

regla

 

canon,

canónico

κάπηλος-ου, ὁ

[sust.]

tabernero

 

 

κάπνη-ης, ἡ

[sust.]

chimenea

 

capnomancia

καπνός-οῦ, ὁ

[sust.]

humo

 

capnomancia

κάπρος-ου, ὁ

[sust.]

jabalí

 

 

καρδία-ας, ἡ

[sust.]

corazón

 

 

καρπόομαι

[v.]

tener usufructo sobre [+acus.]

 

 

καρπός-οῦ, ὁ

[sust.]

fruto, fruta

 

carpo,

carpófago,

carpología,

Policarpo

καρποφορέω

[v.]

ser fructífero

 

 

καρποφόρος-ον

[adj.]

fructífero, productivo

 

 

καρτέρεσις-εως, ἡ

[sust.]

obstinación

 

 

καρτερέω

[v.]

tener paciencia, soportar, obstinarse [+part.]

 

 

καρτερία-ας, ἡ

[sust.]

paciencia

 

 

καρτερικός-ή-όν

[adj.]

paciente

 

 

καρτερός-ά-όν

[adj.]

fuerte

 

 

καρύα-ας, ἡ

[sust.]

nogal

 

 

κάρυον-ου, τὸ

[sust.]

nuez

 

 

κάρφη-ης, ἡ

[sust.]

paja

 

 

κάρφος-ους, τὸ [sust.] paja    

καστανέα-ας, ἡ

[sust.]

castaño

 

castaña

κάστανον-ου, τὸ

[sust.]

castaña

 

castaña

κατ

 

 

 

 

κατὰ

[prep.]

[+acus.] hacia abajo, de arriba abajo, por, según, en (de tiempo) después de [+gen.] bajo, de arriba abajo

 

cada,

cataclismo,

catacumba,

catatónico,

catálogo,

catarata

κατὰ κόσμον

[exp.]

ordenadamente

 

 

καταβαίνω

[v.]

bajar

 

 

κατάβασις-εως, ἡ

[sust.]

bajada, descenso

 

 

καταβασμός-οῦ, ὁ

[sust.]

cascada

 

 

καταβιβρώσκω

[v.]

corroer

 

 

καταγελάω

[v.]

burlarse

 

 

κατάγελως-ωτος, ὁ

[sust.]

burla

 

 

κατὰ γῆν

[expr.]

por tierra

 

 

καταγράφω

[v.]

inscribir

 

 

καταγώγιον-οὐ, τὸ

[sust.]

taberna, posada

 

 

καταδύομαι

[v.]

sumergirse

 

 

κατάδυσις-εως, ἡ

[sust.]

inmersión, sumersión

 

 

καταδύω

[v.]

sumergir, hundirse

 

 

κατὰ θάλατταν

[expr.]

por mar

 

 

καταθοινάομαι [v.] devorar    

καταίνεσις-εως, ἡ

[sust.]

aprobación

 

 

καταινέω

[v.]

aprobar

 

 

κατάκειμαι

[v.]

estar tendido, acostado

 

 

κατακελεύω

[v.]

ordenar

 

 

κατακλάω

[v.]

curvar

 

 

κατακλεῖσις-εως, ἡ

[sust.]

encierro

 

 

κατακλείω

[v.]

encerrar

 

 

κατακλίνω

[v.]

depositar, dejar

 

 

κατακλισμός-οῦ, ὁ

[sust.]

inundación

 

cataclismo

κατακλύζω

[v.]

inundar, sumergir

 

cataclismo

καταλαμβάνω

[v.]

descubrir

 

 

καταλείπω

[v.] abandonar    

κατάλυσις-εως, ἡ

[sust.]

disolución

 

catálisis,

catalítico

καταλύω

[v.]

disolver

 

catálisis,

catalítico

καταλαμβάνω

[v.]

coger por completo, localizar,  apoderarse de, conquistar

 

 

καταλείπω

[v.]

dejar por completo, abandonar

 

 

κατάλειψις-εως, ἡ

[sust.]

abandono

 

 

κατάλογος-ου, ὁ

[sust.]

lista, catálogo

 

catálogo

καταλύω

[v.]

desatar por completo, disolver, destruir

 

 

καταμανθάνω

[v.]

comprender

 

 

καταμένω [v.] quedarse, permanecer    

καταπέτομαι

[v.] bajar volando καταπτάς  

καταπίνω

[v.] devorar    
καταπλήττω [v.] espantar

κατεπλάγην

 

κατεπέπληγμαι

 

καταπτύω

[v.]

despreciar

 

 

καταράομαι

[v.]

maldecir [+dat.]

 

 

καταριθμέω

[v.]

contar (num.)

 

 

κατάρρους-ου, ὁ

[sust.]

resfriado

 

catarro

κατασκευάζω

[v.]

preparar por completo

 

 

κατασκευή-ῆς, ἡ

[sust.]

preparación

 

 

κατάστασις-εως, ἡ

[sust.]

condición, estado

 

 

κατάστημα-ατος, τὸ

[sust.]

situación

 

 

καταστροφή-ῆς, ἡ

[sust.]

trastorno, desenlace

 

 

κατατείνω

[v.]

tensar

 

 

κατατεύχω

[v.]

construir

 

 

κατατίθημι

[v.]

depositar, establecer, [med.] adquirir

 

 

καταφαρμακεύω

[v.]

drogar

 

 

κατάφασις-εως, ἡ

[sust.]

afirmación

 

 

καταφέρω

[v.]

depositar, trasladar

 

catáfora,

catafórico

κατάφημι

[v.]

afirmar

 

 

καταφλέγω

[v.] quemar    

καταφρονέω

[v.]

despreciar [+gen.], ser engreído

 

 

καταφρόνημα-ατος, τὸ

[sust.]

desdén, altivez, despreciar

 

 

καταφρόνησις-εως, ἡ

[sust.]

desprecio, desdén

 

 

καταφρόνητος-ον

[adj.]

despreciable

 

 

καταψάω

[v.]

acariciar

 

 

κατεγγυάω

[v.]

embargar

 

 

κατεγγύησις-εως, ἡ

[sust.]

embargo

 

 

κατέδω [v.] comer    

κατ᾿ εἰκός

[expr.]

probablemente

 

 

κάτειμι

[v.]

regresar

 

 

κατέρχομαι

[v.]

regresar, bajar

 

 

κατεσθίω [v] comer, devorar    

κάτευμα-ατος, τὸ

[sust.]

maldición

 

 

κατέχω

[v.]

retener, detener, reprimir

 

 

κατεγγυάω

[v.]

embargar

 

 

κατεγγύησις-εως, ἡ

[sust.]

embargo

 

 

κατηγορία-ας, ἡ

[sust.]

acusación, reproche

 

categoría,

categórico

κατήγορος-ου, ὁ

[sust.]

acusador

 

categoría,

categórico

κατηγορέω

[v.]

acusar, reprochar

 

categoría,

categórico

κατοικία-ας, ἡ

[sust.]

lugar [de residencia]

 

 

κατ᾿ οἶκον

[expr.]

en casa

 

 

κατόπτης-ου, ὁ

[adj.]

observador

 

 

κατορθόω

[v.]

enmendar

 

 

κατουλόω

[v.]

cicatrizar

 

 

κάτροπτον-ου, τὸ

[sust.]

espejo

 

 

κάτω

[adv.]

abajo

 

 

κάτωθεν

[adv.]

de abajo

 

 

κατώτερος-α-ον

[adj.]

inferior

 

 

καυλός-οῦ, ὁ

[sust.]

tallo

 

caulífero,

caulino

καῦσις-εως. ἡ

[sust.]

fundición

 

 

κε

 

 

 

 

κέδρος-ου, ὁ

[sust.]

enebro, cedro

 

cedro

κεῖμαι

[v.]

yacer

κείσομαι

 

κελαδεινός-ή-όν

[adj.]

ruidoso

 

 

κελευστής-οῦ, ὁ

[sust.]

jefe de remeros

 

 

κελεύω

[v.]

ordenar

κελεύσω,

ἐκέλευσα,

κεκέλευκα,

κεκέλυσμαι,

ἐκελεύσθην

 

κέλλα-ης, ἡ

[sust.]

habitación

 

cella

κέλλω

[v.]

varar

 

 

κέλυφος-ου, ὁ

[sust.]

cáscara

 

 

κεντέω

[v.]

picar con aguijón

 

 

κενός-ή-όν

[adj.]

vacío, futil

 

cenotafio

κενόω

[v.]

vaciar

 

cenotafio

κένωμα-ατος, τὸ

[sust.]

vacío

 

cenotafio

κέντρον-ου, τὸ

[sust.]

aguijón, centro, espuela

 

centro,

central

κεραμεία-ας, ἡ

[sust.]

cerámica

 

cerámico,

cerámica

κεραμεῖον-οὐ, τὸ

[sust.]

taller de cerámica

 

cerámico,

cerámica

κεραμεύς-εως, ὁ

[sust.]

alfarero

 

cerámico.

cerámica

κεραμίς-ίδος, ἡ

[sust.]

teja

 

cerámico,

cerámica

κεραμικός-ή-όν

[adj.]

cerámico

 

cerámico,

cerámica

κεραμοπωλεῖον-ου, τὸ

[sust.]

mercado de carámica

 

 

κεράννυμι

[v.]

mezclar

 

 

κέρας-ατος, τὸ

[sust.]

flanco, ala de un ejército, cuerno

 

ceratocele

κερασέα-ας, ἡ

[sust.]

cerezo

 

 

κεράσιον-ου, τὸ

[sust.]

cereza

 

cerasiote

κεραυνός-ου, ὁ

[sust.] rayo   ceraunia,

ceraunomancia

κερδαίνω

[v.]

lucrarse, sacar provecho, ganar

 

 

κερδαλέος-α-ον

[adj.]

astuto

 

 

κέρδος-ους, τὸ

[sust.]

ganancia, interés

 

 

κερδοσύνη-ης, ἡ

[sust.]

astucia

 

 

κερός-οῦ, ὁ

[sust.]

cera

 

ceromancia,

ceromiel,

cerático

κεφαλή-ῆς, ἡ

[sust.]

cabeza

 

cefalópodo

κῆπος-οὐ, ὁ

[sust.]

huerto

 

 

κῆρυξ-ύκος , ὁ

[sust.]

heraldo, mensajero

 

 

κῆρ-κηρός, ἡ

[sust.]

destino, suerte, desgracia, infortunio

 

 

κερύττω

[v.]

proclamar, anunciar

 

 

κῆτος-οὓς, τὸ

[sust.]

ballena

 

cetáceo

κι

 

 

 

 

κιβδηλεύω

[v.]

falsificar

 

 

κίθαρα-ας, ἡ

[sust.] cítara   cítara

κιθαρίζω

[v.] tocar la cítara   citara

κιθαρῳδία-ας, ἡ

[sust.] citarodia, arte de tocar la cítara   cítara

Κίμων-ονος, ὁ

[sust.]

Cimón

 

Cimón

κινδυνεύω

[v.]

peligrar, correr peligro

 

 

κίνδυμος-ου, ὁ

[sust.]

peligro

 

 

κινέω

[v.]

mover, agitar

 

cinética,

cine

κίνημα-ατος, τὸ

[sust.]

movimiento

 

cinematógrafo

κίνησις-εως, ἡ

[sust.]

movimiento, agitación

 

cínesis

κινητός-ή-όν

[adj.]

móvil

 

 

κίχρημι

[v.]

prestar; [med.] tomar prestado

 

 

κλάδος-ου, ὁ

[sust.]

rama

 

 

κλαδώδης-ες

[adj.]

ramoso

 

 

κλαίω

[v.]

llorar

 

 

κλαυγή-ῆς, ἡ

[sust.]

clamor

 

 

κλαῦσις-εως, ἡ

[sust.]

lloro

 

 

κλειθροποιός-οῦ, ὁ

[sust.]

cerrajero

 

 

κλεινός-ή-όν

[adj.]

famoso, ilustre

 

ínclito

κλείομαι

[v.]

ser cerrado

 

 

κλεῖς-ίδος, ἡ

[sust.]

cerradura, llave

 

 

κλειστός-ή-όν

[adj.]

cerrado

 

 

κλείω

[v.]

cerrar

 

 

κλέπτης-ου, ὁ

[sust.]

ladrón

 

cleptómano

κλεπτοσύνη-ης, ἡ

[sust.]

hábito de robar

 

cleptómano,

cleptomanía

κλέπτω

[v.]

robar

 

cleptómano

κλεψιμαῖος-α-ον

[adj.]

robado

 

 

κλῄζω [v.] alabar [pas.] ser llamado    

κλῆρος-ου, ὁ

[sust.]

finca

 

 

κληρόω

[v.]

elegir por suerte

 

 

κληρωτός-ή-όν

[adj.]

designado por sorteo

 

 

κλῆσις-εως, ἡ

[sust.]

llamada

 

 

κλίμα-ατος, τὸ

[sust.]

zona, clima

 

clima,

climático

κλίμαξ-ακος, ἡ

[sust.]

escalera

 

 

κλίνη-ης, ἡ

[sust.]

cama

 

 

κλίνω

[v.]

inclinar, apoyar

 

inclinado

κλοιός-οῦ, ὁ [sust.] collar, cadena    

κλοπή-ῆς, ἡ

[sust.]

robo

 

 

κλώθω

[v.]

hilar

 

cloto

κλωστήρ-ῆρος, ὁ

[sust.]

hilo

 

 

κλωστός-ή-όν

[adj.]

hilado

 

 

κλών-ωνός, ὁ

[sust.]

rama

 

 

κμῆσις-εως, ἡ

[sust.]

arañazo

 

 

κνάω

[v.]

arañar, raspar

 

 

κνήμη-ης, ἡ

[sust.]

pierna

 

 

κνημίς-ῖδος, ἡ

[sust.]

canillera

 

 

κνῆσις-εως, ἡ

[sust.]

picor

 

 

Κνωσσός-οῦ, ὁ

[sust.]

Cnosos

 

Cnossos

κο

 

 

 

 

κόγχη-ης, ἡ

[sust.]

concha

 

 

κοιλίη-ης, ἡ

[sust.]

hueco

 

 

κοῖλος-η-ον

[adj.]

hueco, concavo

 

 

κοιμάω

[v.]

dormir

 

 

κοιμητήριον-ου, τὸ

[sust.]

dormitorio, cementerio

 

 

κοινός-ή-όν

[adj.]

común, público

 

cenobio,

cenosarco

κοινωνός-όν

[adj.]

socio

 

 

κοινόω

[v.]

asociar

 

 

κοινωνέω

[v.]

identificarse [+gen.]

 

 

κοινωνία-ας, ἡ [sust.] alianza, sociedad    

κοινωνός-όν

[adj.]

asociado

 

 

κοῖτος-οὐ, ὁ

[sust.]

cama

 

coito

κόκκος-ου, ὁ

[sust.]

grano

 

 

κολάζω

[v.]

[y med.] castigar

 

 

κολακεία-ας, ἡ

[sust.]

agasajo

 

 

κολακεύω

[v.]

halagar, adular, agasajar

 

 

κόλαξ-κολακος, ὁ

[sust.]

adulador

 

 

κόλασις-εως, ἡ

[sust.]

adulación, castigo

 

 

κολλάω

[v.]

pegar

 

 

κόλπος-ου, ὁ

[sust.]

seno, , pecho, golfo, interior, ensenada

 

colpitis,

colpotomía

κόμη-ης, ἡ

[sust.]

cabellera

 

 

κομήτης-ου, ὁ

[sust.]

cometa

 

cometa

κομίζομαι

[v.]

conseguir

 

 

κομίζω

[v.]

llevar, conducir

κομιῶ,

ἐκόμισα,

κεκόμικα,

κεκόμισμαι,

ἐκομίσθην

 

κομικός-ή-όν

[adj.]

cómico

 

cómico

κονία-ας, ἡ

[sust.]

cal

 

 

κονίασμα-ατος, τὸ

[sust.]

argamasa

 

 

κόνις-εως, ἡ

[sust.]

polvo

 

 

κόπος-ου, ὁ [sust.] fatiga    

κόπρος-ου, ὁ

[sust.]

excremento

 

coprología

κόπτω

[v.]

golpear, llamar a la puerta, cortar

κόψω,

ἔκοψα,

κεκόμμαι,

ἐκόπην

 

κόραξ-κόρακος, ὁ

[sust.]

cuervo

 

 

Κορίνθιοι-ων, οἱ

[sust.]

corintios

 

corintio

Κορίνθος-ου, ἡ

[sust.]

Corinto

 

Corinto

κόρη-ης, ἡ

[sust.]

muchacha, muñeca

 

core,

corectopia

κορμός-οῦ, ὁ

[sust.]

tronco

 

 

κόρος-ου, ὁ

[sust.]

saciedad

 

 

κορυδός-ου, ὁ, ἡ

[sust.]

alondra

 

 

κορύζα-ης, ἡ

[sust.]

moco

 

coriza

κορυζάω

[v.]

moquear

 

coriza

κόρυς-κόρυθος, ἡ

[sust.]

casco

 

 

κορυφή-ῆς, ἡ

[sust.]

cima, cumbre, extremo

 

corifeo

κοσκινεύω

[sust.]

cribar

 

 

κόσκινον-οὐ, τὸ

[sust.]

criba

 

 

κοσμέω

[v.]

ordenar, embellecer, adornar, arreglar

 

cosmos,

cósmico,

cosmología,

cosmética,

cosmetólogo,

cosmogónico

κόσμησις-εως, ἡ

[sust.]

ornamentación

 

cosmético,

cosmetólogo

κοσμητικός-ή-όν

[adj.]

cosmético

 

cosmético

κοσμητικός-οῦ, τὸ

[sust.]

afeite, cosmético

 

cosmético

κόσμιος-α-ον

[adj.]

ordenado

 

cosmos,

cósmico

κόσμος-ου, ὁ

[sust.]

universo, mundo, orden, cosmos

 

cosmos,

cósmico,

cosmogónico

κοτύλη-ης, ἡ

[sust.]

vaso, taza

 

cotila

κουρεύς-εως, ο

[sust.]

barbero

 

 

Κουρῆτες-ων, οἱ

[sust.] Curetes    

κούφισις-εως, ἡ

[sust.]

alivio

 

 

κουφίζω

[sust.]

aliviar, aligerar

 

 

κοῦφος-η-ον

[adj.]

ligero, vano, vacío

 

 

κουρεῖον-οὐ, τὸ

[sust.]

barbería, peluquería

 

 

κρ

 

 

 

 

κράνιον-ου, τὸ

[sust.]

cráneo

 

cráneo

κράνος-ους, τὸ

[sust.]

casco

 

 

κρᾶσις-εως, ἡ

[sust.]

unión

 

crasis

κρατέω

[v.]

dominar [+gen], tener poder sobre, apoderarse de, ser fuerte

 

democracia,

aristocracia,

oligocracia

κρατήρ-ῆρος, ὁ

[sust.]

crátera, copa, vaso

 

crátera,

cráter,

crateriforme

κράτος-ους, τὸ

[sust.]

fuerza, poder, dominio

 

democracia,

aristocracia

κρέας-ατος, τὸ

[sust.]

carne

 

 

κρείττων-ον

[adj.]

más fuerte, mejor, excelente, mejor

 

 

κρέμαθρα-ας, ἡ

[sust.]

cesta

 

 

κρέμαμαι

[v.]

estar colgado

 

 

κρεμάννυμι

[v.]

suspender, colgar

 

 

κρεμαστός-ή-όν

[adj.]

suspendido

 

 

κρεμνός-οῦ, ὁ

[sust.]

precipicio, risco

 

 

κρήνη-ης, ἡ

[sust.]

fuente

 

crenología

Κρήτη-ης, ἡ

[sust.]

Creta

 

Creta

κριθή-ῆς, ἡ

[sust.]

cebada, avena

 

 

κρίνω

[v.]

juzgar, distinguir, decidir

 

crisis,

crítico,

diacrítico

κρίσις-εως, ἡ

[sust.]

separación, decisión, juicio

 

crisis,crítico

κριτής-οῦ, ὁ

[sust.]

juez

 

 

κριτική-ῆς, ἡ

[sust.]

crítica

 

 

κριτικός-ή-όν

[adj.]

capaz de juzgar, crítico

 

crítico

κρόκος-οὐ, ὁ

[sust.]

azafrán

 

 

κρόμνυον-ου, τὸ

[sust.]

cebolla

 

 

Κρόνος-ου, ὁ [sust.] Crono    

κρούω

[v.]

golpear, pegar

 

 

κρύβω

[v.] ocultar    

κρύος-ους, τὸ

[sust.]

frío

 

 

κρυστάλλινος-η-ον

[adj.]

cristalino

 

cristalino