Conocimiento

21.Voluntad

Voluntad

Libertad

Independencia

Intención

Decisión

Persuasión

Poder

Concesión

Gobierno

Pacto





voluntadVoluntad

βουλή-ῆς, ἡ

[sust.]

voluntad, plan, consejo

ἀβουλία-ας, ἡ

[sust.]

irresolución, insensatez, abulia, falta de voluntad

πρόθεσις-εως, ἡ

[sust.]

voluntad

ἀμελεία-ας, ἡ

[sust.]

indiferencia

ἑκών-οῦσα-όν

[adj.]

voluntario, gustoso

ἀβουλος-ον

[adj.]

insensato, desaconsejado

abúlico

ἀμελής-ές

[v.]

indiferente

βούλομαι

[v.]

querer

ἀμελέω

[v.]

descuidar, despreocuparse

ἐθέλω, θέλω

[v.]

querer

προστίθημι

[v.]

proponer, [med.] proponerse

libertadLibertad 

ἐλευθερία-ας, ἡ

[sust.]

libertad

ἀνάγκη-ης, ἡ

[sust.]

necesidad, destino

χρέος-ους, τὸ

[sust.]

necesidad, obligación, deber

κῆρ-κηρός, ἡ

[sust.]

destino, suerte, desgracia, infortunio

μοῖρα-ας, ἡ

[sust.]

destino

μόρος-ου, ὁ

[sust.]

destino

περίστασις-εως, ἡ

[sust.]

circunstancia

ὁρισμός-οῦ, ὁ

[sust.]

limitación

ἐλεύθερος-α-ον

[adj.]

libre

ὀλέθριος-ον

[adj.]

fatal

ἄκωον-ουσα-ον

[adj.]

forzado, obligado

ἀναγκαῖος-α-ον

[adj.]

obligatorio, necesario, esencial, indispensable

περιστατικός-ή-όν

[adj.]

circuntancial

ὑποθετικός-ή-όν

[adj.]

condicional, fundamental

ἐλευθερόω

[v.]

liberar, hacer libre, libertar

χρή

[v.]

es preciso, es necesario, se debe

ἀναγκαῖον [εστιν ]

[v.]

es obligatorio, es necesario

δεῖ

[v.]

[+acus e inf.] es necesario, se debe

ἀναγκάζω

[v.]

[act] obligar, forzar

ὁρίζω

[v.]

limitar

independenciaIndependencia

αὐτονομία-ας, ἡ

[sust.]

independencia, autonomía

αὐτόνομος-ον

[adj.]

independiente, autónomo

ἁρτάομαι

[v.]

depender [+ἀπὸ + gen.]

χρηστότης-ητος, ἡ

[sust.]

entereza

ἀδυναμία-ας, ἡ

[sust.]

falta de fuerzas, debilidad, imposibilidad, inutilidad

χρηστός-ή-όν

[adj.]

íntegro

ἀδύνατος-ον

[adj.]

incapaz, imposible

σταθερότης-ητος, ἡ

[sust.]

constancia

ἀστασία-ας, ἡ

[sust.]

inconstancia

σταθερός-ή-όν

[adj.]

constante

ἄστατος-ον

[adj.]

inconstante

αὐθαδεία-ας, ἡ

[sust.]

obstinación

καρτέρησις-εως, ἡ

[sust.]

obstinación

αὐθάδης-ες

[adj.]

obstinado

πρόθυμος-ον

[adj.]

animoso, resuelto, celoso

καρτερέω

[v.]

obstinarse [+part.]

αἰτία-ας, ἡ

[sust.]

causa, motivo

τύχη-ης, ἡ

[sust.]

casualidad

ἀφορμή-ῆς, ἡ [sust.] causa, motivo      

αἰτίος-α-ον

[adj.]

causante

τυχαῖος-α-ον

[adj.]

casual

τίκτω

[v.]

causar

τυγχάνω

[v.]

estar o ser casualmente [+ ger.]

ποιέω

[v.]

causar

γεννάω

[v.]

causar

μετάγνωσις-εως, ἡ

[sust.]

capricho

μετάβουλος-ον

[adj.]

caprichoso

πρόφασις-εως, ἡ

[sust.]

pretexto

προφασίζομαι

[v.]

pretextar

intencionIntención

διάνοια-ας, ἡ

[sust.]

intención

βούλευμα-ατος, τὸ

[sust.]

propósito

προθυμία-ας, ἡ

[sust.]

buena voluntad

εὔφρων-ον

[adj.]

bien intencionado

ἐν νῷ ἔχω

[expr.]

[+ inf] tener en mente, pretender, pensar

παύομαι

[v.]

desistir [+gen]

ῥοπή-ῆς, ἡ

[sust.]

propensión

μύσος-ου, ὁ

[sust.]

repugnancia

φιλία-ας, ἡ

[sust.]

amistad,afición

ἐπιρρεπής-ές

[adj.]

propenso [próç + acus.]

μυσαρός-ά-όν

[adj.]

repugnante

φιλιόω

[v.]

aficionar

σιαίνω

[v.]

repugnar

προθυμία-ας, ἡ

[sust.]

deseo

ἀμελεία-ας, ἡ

[sust.]

desaliño, indiferencia

ἐπιθυμία-ας, ἡ

[sust.]

deseo

πρόθυμος-ον

[adj.]

deseoso

ἀμελής-ές

[adj.]

desaliñado,indiferente

ἐθέλω, θέλω

[v.]

desear

ἀμελέω

[v.]

descuidar, despreocuparse

ἐπιθυμέω

[v.]

desear

ἐφίημι

[v.]

[med.] desear [+gen..]

αἵρησις-εως, ἡ

[sust.]

elección

προαίρεσις-εως, ἡ

[sust.]

preferencia

αἰρέομαι

[v.]

elegir

προαιρέομαι

[v.]

preferir [+acus.+gen.]

προλαμβάνω

[v.]

preferir [+acus.+ πρὸ +acus.]

decisionDecisión

βουλή-ῆς, ἡ

[sust.]

decisión

ὄκνος-ου, ὁ

[sust.]

vacilación

βουλεύω

[v.]

decidir

ὀκνέω

[v.]

vacilar

κρίνω

[v.]

decidir

διαγιγνώσκω [v.] decidir      

ἐπικέλευσις-εως, ἡ

[sust.]

incitación

ἐπικελεύω

[v.]

incitar

παρακέλευσις-εως, ἡ

[sust.]

estímulo

διεγείρω

[v.]

estimular

γνώμη-ης, ἡ

[sust.]

consejo

παραίνεσις-εως, ἡ [sust.] consejo      

συμβουλεύω

[v.]

aconsejar

παράφημι

[v.]

aconsejar

παραινέω

[v.]

[+dat. e inf] aconsejar (a alguien que haga algo)

persuasionPersuasión

πειθώ-ους, ἡ

[sust.]

persuasión

ἀποτροπή-ῆς, ἡ

[sust.]

disuasión

πιθανός-ή-όν

[adj.]

persuasivo

πειθός-ή-όν

[adj.]

persuasivo, convincente

πείθω

[v.]

convencer, persuadir; [med pres y fut +dat.] obedecer

ἀποτρέπω

[v.]

disuadir

ἀναπείθω

[v.]

persuadir, convencer

παραγωγή-ῆς, ἡ

[sust.]

seducción

ὑπονοθευτής-οῦ, ὁ

[sust.]

seductor

λαμβάνω

[v.]

captar

ἀναπείθω

[v.]

seducir

παράγω

[v.]

seducir

ἐπάγω

[v.]

seducir

προσφορά-ᾶς, ἡ

[sust.]

ofrecimiento

ἀπώθεσις-εως, ἡ

[sust.]

repulsa

παρατίθημι

[v.]

ofrecer

ἐπιδίδωμι

[v.]

ofrecer

ἀπωθέω

[v.]

repulsar

παρέχω

[v.]

ofrecer

διακρούω

[v.]

rechazar

ὑπέχω

[v.] ofrecer      
ἀποθύω [v.] ofrecer      

αἴτησις-εως, ἡ

[sust.]

petición

εὐχή-ῆς, ἡ

[sust.]

súplica

αἰτέω

[v.]

pedir

δέομαι

[v.]

[+gen.] pedir

εὔχομαι

[v.]

rogar, implorar [+dat.]

παρακαλέω [v.] pedir, rogar      

δεκασμός-οῦ, ὁ

[sust.]

soborno

ἀπειλή-ῆς, ἡ

[sust.]

amenaza

δωροδοκέω

[v.]

sobornar

ἀπειλέω

[v.]

amenazar

poderPoder

κράτος-ους, τὸ

[sust.]

fuerza, poder, dominio

ἀρχή-ῆς, ἡ

[sust.]

principio, poder, mando, imperio, dominio [pl] magistratura, cargo

δύναμις-εως, ἡ

[sust.]

fuerza, poder

ἀδυναμία-ας, ἡ

[sust.]

impotencia

αὐτοκράτωρ-ορος, ὁ

[sust.]

soberano, con plenos poderes

ἀδυνατέω

[v.]

no poder

δυνατός-ή-όν

[adj.]

fuerte, poderoso, apto

ἀκυρος-ον

[adj.]

sin autoridad, sin poder

ἐγκρατής-ές

[adj.]

fuerte, poderoso, dueño, moderado en [+gen.]

ἀδύνατος-ον

[adj.]

impotente

δύναμαι

[v.]

poder, ser capaz

ἄρχομαι

[v.]

ser mandado,obedecer pas. de ἄρχω

ἄρχω

[v.]

[+gen.][act. o med.] empezar a, [act.] gobernar, mandar, ser el primero; [med.] ser gobernado

ὑπερετέω

[v.]

obedecer

ἔχω

[v.]

tener, poder, saber [+ adverbio] estar [participio +acus.] con

βία-ας, ἡ

[sust.]

coacción

ἐναντίωμα-ατος, τὸ

[sust.]

resistencia

βιάζω

[v.]

coaccionar

ἀντέχω

[v.]

tener contra, resistir [+dat.], oponerse [+ πρὸς  +acus.]

καθαίρεσις-εως, ἡ

[sust.]

represión

κατέχω

[v.]

reprimir

καθαιρέω

[v.]

reprimir

ἀπόρρησις-εως, ἡ

[sust.]

prohibición

συγγνώμη-ης, ἡ

[sust.]

permiso

ἀπόρρητος-ον

[sust.]

prohibido

ἀπαγορεύω

[v.]

prohibir

ἐάω

[v.]

permitir

ἀπαλλαγή-ῆς, ἡ

[sust.]

exención

ἀτελής-ές

[adj.]

exento

ἀπαλλάσσω

[v.]

eximir [+acus.+ gen.]

concesionConcesión

συγχώρησις-εως, ἡ

[sust.]

concesión

ἀπόφασις-εως, ἡ

[sust.]

negativa

δίδωμι

[v.]

conceder

ἀπόφημι

[v.]

negar

παρέχω

[v.]

conceder

νέμω

[v.]

conceder

κράτος-ους, τὸ

[sust.]

dominio

ὑπακοή-ῆς, ἡ

[sust.]

sumisión

ἀρχή-ῆς, ἡ

[sust.]

dominio

ὑπήκοος-ον

[adj.]

sumiso

κρατέω

[v.]

dominar [+gen], tener poder sobre, apoderarse de

χειρόομαι

[v.]

someter

ἀρχή-ῆς, ἡ

[sust.]

mando

ἄρχω

[v.]

mandar [+gen.]

ὑπάρχω

[v.]

mandar [+dat.]

μεταπέμπομαι

[v.]

mandar a por, mandar a buscar

κατακελεύω

[v.]

ordenar

κελεύω

[v.]

ordenar

gobiernoGobierno

ἀρχή-ῆς, ἡ

[sust.]

gobierno

ἀταξία-ας, ἡ

[sust.]

desorden

ταραχή-ῆς, ἡ

[sust.]

desorden

ἄτακτος-ον

[adj.]

desordenado; desarreglado

ἀναρχία-ας, ἡ

[sust.]

anarquía

ἄρχω

[v.]

gobernar

ταράττω

[v.]

turbar, desordenar, desarreglar, agitar, descomponer, confundir

πολιτεύω

[v.]

ser ciudadano, gobernar

ἀτάκτως

[adv.]

desordenadamente

πρόσθεσις-εως, ἡ

[sust.]

adhesión

πρόσκειμαι

[v.]

adherirse [+dat.]

ὑπακοή-ῆς, ἡ

[sust.]

obediencia

ἀνηκουστία-ας, ἡ

[sust.]

desobediencia

ὑπήκοος-ον

[adj.]

obediente

ἀπειθής-ές

[adj.]

desobediente

ὑπακούω

[v.]

obedecer [+dat.]

νηκουστέω

[v.]

desobedecer

ἀπειθέω

[v.]

desobedecer

εὐαγωγία-ας, ἡ

[sust.]

docilidad

εὐάγωγος-ον

[adj.]

dócil

δουλεία-ας, ἡ

[sust.]

esclavitud

στάσις-εως, ἡ

[sust.]

rebeldía

δουλοσύνη-ης, ἡ

[sust.]

servidumbre, esclavitud

ἀποστάτης-ες

[adj.]

rebelde

δοῦλος-ου, ὁ

[sust.]

esclavo

δοῦλος-η-ον

[adj.]

servil, esclavo

δουλεύω

[v.]

vivir como esclavo, ser esclavo

πρεσβεία-ας, ἡ

[sust.]

delegación

ἐκβολή-ῆς, ἡ

[sust.]

destitución

ἐπιτροπή-ῆς, ἡ

[sust.]

encargo

ἐπιτρέπω

[v.]

delegar, encargar [+acus. +dat.]

ἐκβάλλω

[v.]

destituir [ἐκ + gen.]

ὁμόνοια-ας, ἡ

[sust.]

concordia

ἔρις-ιδος, ἡ

[sust.]

discordia

ὁμολογία-ας, ἡ

[sust.]

acuerdo, arreglo

ὁμολογέω

[v.]

estar de acuerdo

pactoPacto

σπονδαί-ῶν, αἱ

[sust.]

pacto

κοινωνία-ας, ἡ [sust.] alianza, pacto      

ὄρκος-ου, ὁ

[sust.]

juramento

σπένδω

[v.]

pactar

συμβαίνω

[v.]

pactar

ὄμνυμι

[v.]

jurar

κοινωνός-όν

[adj.]

socio

κοινόω

[v.]

asociar

ἐπιβουλή-ῆς, ἡ

[sust.]

conspiración

ἐπιβουλεύω

[v.]

conspirar contra [+dat]